ΓΙΑΤΙ;

Βαριά η καρδιά μας σήμερα. Και τα λόγια βγαίνουν δύσκολα. Η σκέψη μας όλη είναι κοντά στη Δημητρούλα. Η αγάπη μας και οι ευχές όλων μας να γίνει γρήγορα καλά. Αλλά και ένα μεγάλο:

ΓΙΑΤΙ;

ΠΗΓΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ UNICEF :

ΘΑΝΑΤΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ 1-14 ΕΤΩΝ ΑΠΟ ΤΡΟΧΑΙΑ ΑΤΥΧΗΜΑΤΑ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ1991-95

ΑΝΑ 100.000 ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΗΛΙΚΙΑΚΗΣ ΟΜΑΔΑΣ

ΣΕ ΣΥΓΚΡΙΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΥΝΟΛΟ ΤΩΝ ΘΑΝΑΤΩΝ (ΤΟΥ ΠΙΝΑΚΑ 1)

Τα τροχαία ατυχήματα αποτελούν το 41% του συνόλου θανάτων παιδιών από τραυματισμούς και αναγορεύονται με μεγάλη διαφορά ως ο υπ' αριθμόν 1 κίνδυνος για την ασφάλειά τους, σε όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ, χωρίς καμία εξαίρεση.

______________

Γιατί να συμβαίνουν ατυχήματα σε παιδιά; Και μην τολμήσει κανείς να μας μιλήσει για την κακιά στιγμή. Γιατί δε φτάνει να εξηγήσει το πώς τα παιδιά κρατούν τα θλιβερά πρωτεία στα τροχαία. Θύμα τροχαίου και η αγαπημένη μας Δημητρούλα. Λίγα μέτρα από το σχολείο. Στο δρόμο που Αγίας Σοφίας λέγεται μα της ανοησίας των ανθρώπων μετράμε κάθε τρεις και λίγο τα αποτελέσματα.

Γιατί, ρωτάμε με όλη τη δύναμη της φωνής μας και με οργή τεράστια, ενώ υπάρχουν ταμπέλες για όριο ταχύτητας 30, το παραβιάζουν ασύστολα όλα σχεδόν τα διερχόμενα αυτοκίνητα;

Γιατί αφού απαγορεύεται το παρκάρισμα στα πεζοδρόμια και στις γωνίες, δεν υπάρχει άδειο πεζοδρόμιο και τα παιδιά υποχρεώνονται να βαδίζουν στο οδόστρωμα;

Γιατί κανείς δε φρόντισε να κλαδέψει τα δέντρα και κρύβουν με τα κλαδιά τους τις ταμπέλες αλλά και μειώνουν την ορατότητα πεζών και οδηγών;

Τι δουλειά έχουν οι κάδοι σκουπιδιών στο ρείθρο των πεζοδρομίων ενός δρόμου με τέτοια κίνηση και με συχνά ατυχήματα; Και μάλιστα έξω από σχολείο; Κανείς ποτέ δε σκέφτηκε ότι ένα παιδί πίσω από ένα κάδο δε φαίνεται και δε βλέπει και το ίδιο τα αυτοκίνητα που έρχονται;

Και κυρίως γιατί το σχολείο μας είναι το μόνο στη Νέα Σμύρνη που δεν έχει "σαμαράκια" αν και είναι το πλησιέστερο σε λεωφόρο;

Έχουμε ακόμη πολλά "γιατί". Σας είπαμε μόνο όσα τα ίδια τα παιδιά σημείωσαν από μια πρώτη εξέταση του σημείου του ατυχήματος. Ένα ατύχημα που έζησαν από κοντά και άλλα δυο παιδιά της τάξης. Η Χριστινούλα, που παρέα με τη Δήμητρα διέσχιζαν το δρόμο και παρατρίχα γλίτωσε... Και ο Παύλος, που το σπίτι του είναι δίπλα ακριβώς και βρέθηκε από τους πρώτους δίπλα στη Δήμητρα.

Σ' αυτά τα παιδιά που ρωτάνε τα δικά τους αφοπλιστικά ΓΙΑΤΙ κάποιος επιτέλους πρέπει να απαντήσει. Και όχι με λόγια. Γιατί από λόγια έχουμε χορτάσει. Με έργα. Έμπρακτα. Μόνο έτσι θα τα πείσουμε πως πραγματικά νοιαζόμαστε για τη ζωή τους. Πως πραγματικά είναι τα παιδιά το πολυτιμότερο στη ζωή μας.

Όχι άλλα παιδιά θύματα!

Και όχι άλλα θύματα έξω από την πόρτα του σχολείου μας. Δυστυχώς η Δήμητρα δεν είναι το πρώτο θύμα... Θέλουμε όμως και απαιτούμε να είναι το τελευταίο!!!

Δωρεάν Παιδεία και άλλα παραμύθια

Πενία τέχνας κατεργάζεται: Μαθητικά έργα από εφημερίδα και βότσαλα.

Ο μύθος της δωρεάν παιδείας πολύ με βασανίζει και πολύ με προβληματίζει τον τελευταίο καιρό. Αφορμή το άλυτο πρόβλημα που αντιμετωπίζω για πραγματοποίηση επισκέψεων με την τάξη μου. Τα Μικρά μου και αξιολάτρευτα Τερατάκια μου. Και εξηγώ πως έχει το ζήτημα:

Η τάξη μου για πολλούς και ποικίλους λόγους άσχετους του παρόντος, αριθμεί μόλις 18 παιδάκια. Και από τα 18 κάποια βρίσκονται σε δεινή οικονομική θέση. Αυτό δεν είναι άσχετο του παρόντος... Διότι καλώς ή κακώς είμαι εκ των πραγμάτων υποχρεωμένη να δημιουργήσω μέγα πρόβλημα σε οικογένειες που ξέρω ότι είναι μονόμισθες ή και τελείως άμισθες (δεν ξέρω αν είναι δόκιμος ο όρος, αλλά αποδίδει την κατάσταση όταν η ανεργία αφήνει χωρίς ούτε μία δεκάρα εισόδημα ολόκληρη οικογένεια). Το πρόβλημα λέγεται ανακοίνωση για Διδακτική Επίσκεψη. Και είναι πρόβλημα καθώς οι Διδακτικές Επισκέψεις των μαθητών των δημόσιων σχολείων δεν καλύπτονται από το θεσμό της Δωρεάν Παιδείας αλλά από την τσέπη του γονιού.

Η κατάσταση, μη βιαστεί κανείς να θεωρήσει πως είναι πρόσφατη. Έτσι ήταν εδώ και χρόνια. Τουλάχιστον 20 που έχω άμεση γνώση του αντικειμένου. Πάντα οι γονείς πλήρωναν το "μάρμαρο" των επισκέψεων. Όπως οι γονείς πλήρωναν και τα σχολικά... Οι γονείς και τις στολές για τις γιορτές. Οι γονείς μέσω των συλλόγων τους και για πολλά άλλα έξοδα των σχολείων. Από χαρτί για το φωτοτυπικό μέχρι κουρτίνες για τα παράθυρα και μέχρι βιβλία για τη δανειστική βιβλιοθήκη και κομπιούτερ και και και...

Κατά τα άλλα μας αρέσει να μιλάμε για ΔΩΡΕΑΝ ΠΑΙΔΕΙΑ! Μα είναι παιδεία μόνο ο δάσκαλος, το κτίριο και τα βιβλία; Αν και τα τελευταία δεν είναι όλα δωρεάν... Πχ τα βιβλία ξένων γλωσσών στο Λύκειο.

Οι διαμαρτυρίες για το συνεχώς αυξανόμενο κόστος της παρακολούθησης της "δωρεάν παιδείας" έχουν πολλές φορές ακουστεί. Ειδικά στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Τότε που οι δάσκαλοι δίνουν τα σημειώματα για τα απαραίτητα και ο γονιός διαβάζει το μπουγιουρντί και τον πιάνει πονοκέφαλος για το πώς θα τα αγοράσει...

Τα τελευταία χρόνια έχουμε μάλιστα αρκετά περιστατικά που αγανακτισμένοι γονείς τα έβαλαν με εκπαιδευτικούς και με γραπτές αναφορές προς τους ανωτέρους για τούτα τα σημειώματα. Πρόσφατο περιστατικό αντιμετώπισε συνάδελφος νηπιαγωγός στο Περιστέρι. Και φυσικά η γυναίκα αγανάκτησε. Πώς θα δουλέψει το νήπιο και πώς θα γίνουν οι απαραίτητες δραστηριότητες χωρίς τα απαραίτητα υλικά; Κονδύλι για την αγορά τους δεν υπάρχει. Τι πρέπει να γίνει; Να μη δουλέψει το σχολείο; Απάντηση επίσημη κανείς δε δίνει στους εκπαιδευτικούς. Κι ο καθένας κάνει ό,τι τον φωτίσει...

Στα ίδια πλαίσια και το δικό μου πρόβλημα. Σας έδωσα ήδη τα δεδομένα της τάξης. Να σας δώσω και του πούλμαν; Πέρυσι κόστιζε 90 ευρώ. Φέτος δεν τόλμησα ούτε να πάρω να ρωτήσω. Πήγα μόνο στο διευθυντή μου και του ζήτησα να μου βρει λύση. Τι λύση; Ξέρω πως λύση δεν υπάρχει αφού κονδύλι τέτοιο δεν προβλέπεται.

Και δεν είναι μόνο τα έξοδα μεταφοράς. Είναι και τα εισιτήρια εισόδου στους χώρους επίσκεψης. Ή και συμμετοχής στο πρόγραμμα. Διότι οι επισκέψεις δε γίνονται μόνο για να δουν τα παιδιά. Συνήθως - αν θέλουμε να μιλάμε για ουσιαστική διδακτική επίσκεψη - οι μαθητές θα πρέπει να πάρουν μέρος σε εκπαιδευτικό πρόγραμμα. Το κόστος όμως έτσι ανεβαίνει στα ύψη. Πως να δώσεις στον άνεργο γονιό ανακοίνωση και να του ζητάς 5 ευρώ για το πούλμαν και άλλα 5 το λιγότερο για εισιτήριο στο Μουσείο; Ομολογώ πως ντρέπομαι να το κάνω. Και λύση δε βρίσκω...

Γι' αυτό σας λέω. Ας μη μας παραμυθιάζουν με τη Δωρεάν Παιδεία. Γιατί μόνο δωρεάν δεν είναι...

Τα παιδιά δεν είναι χαλιά...

Η Άννα. Τη θυμάστε την Άννα; Την αγαπημένη φιγούρα που μας έμαθε τα πρώτα γράμματα; Κι αν δε τη θυμάστε, δεν πειράζει. Γιατί εγώ δε θα σας μιλήσω για την Άννα. Η Άννα και ο Μίμης μάς έχουν από καιρό τελειώσει. Για την Κατερίνα θα σας μιλήσω. Το μικρό μελαχρινάκι που μας ήρθε φέτος στο σχολειό. Τόοοσο μεγάλη!

Ετών έξι η Κατερίνα. Τόσο μεγάλη όσο να την έχουμε πια στο σχολειό και να της μαθαίνουμε την αλφαβήτα. Και τόσο μικρή που να την κρατάμε και στο περιλάλητο Ολοήμερο. Ολοήμερο! Τρομάρα στα μπατζάκια μας...

Όταν τη συνάντησα για πρώτη φορά μου ήρθε στο νου ο πίνακας του Reignolds. Ομοιότητα καταπληκτική. Ένα της έλειπε της Κατερίνας. Το χαμόγελο. Γι' αυτό σας λέω. Δεν είμαστε πια στην εποχή της Άννας και του Μίμη. Σ' εκείνες τις φωτεινές φατσούλες που μόνο που τις βλέπεις, σου ανοίγει η διάθεση. Σήμερα τα καταφέραμε ακόμα και τα παιδιά μας να είναι μουτρωμένα και μελαγχολικά. Χωρίς κέφι, χωρίς χαρά...

Καθόταν έτσι, με τα μούτρα κατεβασμένα, σε μια μεγάλη καρέκλα στο γραφείο της διευθύντριας. Ένα τόσο δα ανθρωπάκι. Μεγαλύτερη η καρέκλα και μικρότερη εκείνη.

Θέλησα να μάθω το γιατί. Γιατί τέτοια μούτρα και γιατί να βρίσκεται στο γραφείο που συνήθως καταλήγουν τα παιδιά που χτυπάνε ή τα άτακτα... Τίποτε απ' τα δυο: Η Κατερίνα αρνιόταν πεισματικά να πάει στο Ολοήμερο! Μάταια η διευθύντρια την κουβέντιαζε και προσπαθούσε να την πείσει. Η μικρή πρόβαλλε σθεναρά το "όχι" της και έβλεπες έτοιμο το δάκρυ στη γωνίτσα του ματιού της... Πώς να την πιέσεις περισσότερο;

Κι έτσι καθόταν η διευθύντρια και έκανε παρέα στην Κατερίνα και η Κατερίνα στη διευθύντρια. Μπορείς να αφήσεις ένα παιδί και να φύγεις; Τα παιδιά δεν είναι σακιά με πατάτες. Και να το πας με το ζόρι στο Ολοήμερο, άκαρδο και βάρβαρο.

Το παιδί δεν είναι στο δικό μου σχολείο. Και δε μου αρέσει να φυτρώνω εκεί που δε με σπέρνουν. Σήμερα όμως είδα πάλι την Κατερίνα. Η σκηνή ίδια και απαράλλαχτη. Και κάποια στιγμή που η διευθύντρια πετάχτηκε στον επάνω όροφο, βρήκα ευκαιρία να πιάσω κουβέντα με τη μικρή. Να καταλάβω τουλάχιστον αυτή την άρνηση να ακολουθήσει τα άλλα παιδάκια στο τμήμα του Ολοήμερου, της φύλαξης, όπως έχει επικρατήσει να το λένε οι γονείς. Γιατί φύλαξη είναι. Παιδοφυλακτήριο, κατά που λένε και οι συνδικαλιστάδες.

Και έμαθα. Απλή και σαφής η απάντηση:

"Δε μου αρέσει να κάθομαι σε καρέκλα."

Πονηρή εγώ της αντιγύρισα την πρόταση να κάθεται όρθια... Όχι και πάλι. Και να πω ότι δεν το περίμενα;

"Δε θέλω να κάθομαι μέσα στην αίθουσα."

Είπαμε πολλά με την Κατερίνα. Για τούτο και το άλλο που μπορεί να κάνει. Να ζωγραφίσει... Είναι κουρασμένη! Να παίξει... Δεν έχει όρεξη! Για τη δασκάλα του Ολοήμερου που στενοχωριέται χωρίς την Κατερίνα... Δεν είναι δασκάλα ΤΗΣ! (Δίκιο, πόσες δασκάλες μπορεί να έχει ένα παιδάκι στα έξι;) Για τη μανούλα που στενοχωριέται κι εκείνη... Και τι να κάνει; Αφού πρέπει να δουλέψει για να αγοράσει φαγάκι και ρουχαλάκια και παιγνιδάκια για την Κατερινούλα... Ανένδοτη η Κατερινιώ και κάθετη. Και το δάκρυ στο τσεπάκι.

Μα εδώ που τα λέμε, πώς να πείσει κανείς την κάθε Κατερινούλα για τούτο το παράλογο; Να κλείνουμε τα παιδιά σε αίσουσες τόσες ώρες; Να τους ζητάμε στην ηλικία που η κίνηση είναι η ζωή τους, να σκέκονται ώρες ακίνητα σε ξύλινες καρέκλες. Ξέρετε πόσες φορές έχω ακούσει παράπονα από τα παιδιά γι' αυτά τα άβολα καθίσματα; Και όχι μόνο από εκείνα που είναι υποχρεωμένα λόγω των ωραρίων των γονιών να μένουν στο "Ολοήμερο".

Μα όταν το παιδί αναγκάζεται να μείνει μέχρι τις τέσσερις στο σχολειό, δεν υπάρχει τίποτε πιο φυσιολογικό από το να κάνει την ίδια επανάσταση που έχει κηρύξει στο δικό μας συγκρότημα η μικρή Κατερίνα. Και αφύσικο να το δέχεται αδιαμαρτύρητα...

Δεν ξέρω τι θα γίνει τελικά με τη μικρή. Υποψιάζομαι ότι κάποια μέρα θα την πείσουν ή θα το πάρει απόφαση πως δε γίνεται τίποτα. Κι αυτό με φοβίζει. Το μάθημα που θα της μείνει χαραγμένο για όλη την υπόλοιπη ζωή. Να δέχεται το παράλογο και εκείνο που την ενοχλεί γιατί δεν έχει δύναμη άλλο να παλέψει. Και γιατί κανένας τριγύρω δε συγκινείται.

Τέτοιες Κατερίνες σου ετοιμάζουμε σήμερα, κοινωνία. Μα εσύ, αγρόν ηγόρασες. Και τα αφεντικά τρίβουν τα χέρια τους από την ικανοποίηση. Αυτός δεν είναι ο στόχος τους; Άνθρωποι υποταγμένοι χωρίς θέληση να αγωνιστούν για όσα δικαιούνται και τους ανήκουν.

Άραγε, η μικρή Κατερίνα, όταν θα πάει το δικό της παιδί σε ένα μελλοντικό "πάρκινγκ" για παιδιά, θα θυμηθεί τα τωρινά της δάκρυα; Θα μπορέσει τουλάχιστον κάτι να μείνει εκεί στα τρίσβαθα της ψυχής της και όσα για την ίδια δεν μπόρεσε να πετύχει, να γίνουν σπόρος ελπίδας πως κάποτε θα τα διεκδικήσει για το παιδί της;

Λέω μήπως... Τα σημερινά παιδιά και οι αυριανοί γονείς πάψουν να είναι τόσο άσπλαχνοι για τα "σπλάχνα" τους. Και βγάλουν τις παρωπίδες πως τάχα και καλά έτσι είναι υποχρεωμένοι να κάνουν. Να αφήνουν τα παιδιά στη "φύλαξη" λες και είναι χαλιά. Τα διπλώνουν όπως όπως κάθε πρωί και μας τα φέρνουν με την τσίμπλα στο μάτι και έρχονται το απόγευμα να τα ξεδιπλώσουν και να τα χαρούν. Μα τα παιδιά δεν είναι χαλιά! Αλλάξτε τον τόνο. Και δείτε τα χάλια μας που έτσι καταντήσαμε τα σχολεία και έτσι βασανίζουμε ό,τι πιο τρυφερό έχουμε στη ζωή μας.

Πηγή φωτογραφίας: www.paremvasis.gr


Εκ μέρους της Κατερίνας και της κάθε Κατερίνας

Της δικής σας κόρης και της δικής μου μαθήτριας

Και του αύριο του τόπου μας

Συγχαρητήρια στην Αστυνομία Νέας Σμύρνης

Συγχαρητήρια στην Αστυνομία; Ναι! Και συγκεκριμένα στους υπεύθυνους του Αστυνομικού Τμήματος Νέας Σμύρνης.

Και εξηγώ για να μην παρεξηγηθώ.

Έντεκα και κάτι σήμερα το πρωί... Έχω "κενό" και κάθομαι στο Γραφείο Δασκάλων προετοιμάζοντας το μάθημα της επόμενης ώρας. Ξαφνικά "σκάει μύτη" μια κοπελιά.

Μου ζητά να της δείξω το κυλικείο του σχολείου. Ρωτάω ποια είναι... "Από την Αστυνομία της Νέας Σμύρνης", μου απαντά και συμπληρώνει πως έχει έρθει για έλεγχο του κυλικείου.

Πρωτοφανές! Κάποιος επιτέλους νοιάστηκε για το τι τρώνε οι μαθητές. Ακόμη πιο πρωτοφανές όμως μια αστυνομικίνα χωρίς στολή. Τη ρωτώ λοιπόν:

"Εσείς δηλαδή είστε μια αστυνομικίνα;"

Καταλαβαίνει το υπονοούμενο και μου απαντά χαμογελώντας (χαμογελούν σ' αυτή τη χώρα και οι αστυνομικοί;):

- Ναι, αστυνομικίνα. Σκεφτήκαμε όμως πως πρέπει να έρθω χωρίς στολή για να μην τρομάξουν τα παιδιά!

Ε, λοιπόν, αστυνομικοί που χαμογελούν και που σκέφτονται με τέτοια ευαισθησία, εμένα δε μου έχουν ξανατύχει. Κι οφείλω να πω ότι το περιστατικό με ξάφνιασε ευχάριστα. Όπως οφείλω να πω ότι μόνο όταν είδα το περιπολικό που την περίμενε έξω από την πόρτα του σχολείου, πείστηκα πως πραγματικά μου έλεγε την αλήθεια...

Τι να πω; Τα συγχαρητήριά μου! Έστω και αν πρόκειται για το αυτονόητο καθήκον της Αστυνομίας τόσο ο έλεγχος των κυλικείων των σχολείων όσο και η αποφυγή δημιουργίας όχλησης στο μαθητικό πληθυσμό. Όμως δε μας έχουν συνηθίσει σε τέτοιες συμπεριφορές. Ας πούμε λοιπόν συγχαρητήρια με την ελπίδα η εξαίρεση να γίνει κανόνας!

Αποσύρθηκε!!! Επιτέλους! Το βιβλίο Ιστορίας!

Μιλάμε φυσικά για το περιβόητο βιβλίο της ιστορίας της κ. Ρεπούση! Και με όλη μας τη γκρίνια για τα εκπαιδευτικά ζητήματα, δεν έχουμε παρά να πούμε μπράβο για την απόφαση. Κάλλιο αργά παρά ποτέ που λέει και ο λαός μας.

Η απόφαση ανήκει στο νέο υπουργό, τον κ. Ευριπίδη Στυλιανίδη, που και κατά το παρελθόν είχε εκφραστεί εναντίον του συγκεκριμένου βιβλίου που ξεσήκωσε τόσες αντιδράσεις.

Όπως δημοσιεύτηκε σε άλλους διαδικτυακούς χώρους:

"Την απόσυρση του βιβλίου Ιστορίας της Στ` Δημοτικού και την αντικατάστασή του από το προηγούμενο βιβλίο ανακοίνωσε τo μεσημέρι της Τρίτης ο υπουργός Παιδείας. Στη διάρκεια έκτακτης συνέντευξης Τύπου, ο υπουργός Παιδείας Ευριπίδης Στυλιανίδης ανακοίνωσε ότι θα προκηρυχθεί νέος διαγωνισμός για το συγκεκριμένο βιβλίο.Όπως εξήγησε, η απόφαση ελήφθη έπειτα από τις σημαντικές επιφυλάξεις που εξέφρασε για το περιεχόμενο του βιβλίου το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο.Ο κ. Στυλιανίδης τόνισε η νέα γενιά δεν μπορεί να γίνει πειραματόζωο οποιουδήποτε εγχειρήματος."

ΠΗΓΗ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ: AEGEAN TIMES

Μαζί σου, υπουργέ μου. Φυσικά και δεν μπορούμε να κάνουμε πειραματόζωα τα ελληνόπουλα.

Με την ίδια ευχαρίστηση διαβάσαμε στην παραπάνω ηλεκτρονική εφημερίδα του Αιγαίου ότι επιτέλους θα μας έρθουν στα σχολεία και οι συνάδελφοι του προγράμματος ΚΑΛΛΙΠΑΤΕΙΡΑ. Καιρός ήταν. Γιατί στο μεταξύ αναγκαζόμαστε να δουλεύουμε απλήρωτοι τις ώρες που περισσεύουν στο πρόγραμμα.

Ας ελπίσουμε πως ο νέος υπουργός θα δει με την ίδια ευαισθησία και το θέμα της χρηματοδότησης της Παιδείας. Κοντός ψαλμός... όπου να 'ναι έρχεται ο νέος Προϋπολογισμός. Διότι παρά τα σχόλια που σήμερα διαβάσαμε στην ΗΜΕΡΗΣΙΑ, δει δε χρημάτων.

Μα είναι δυνατόν να μας σερβίρουν τέτοιες απόψεις; Πώς δε χρειάζονται λεφτά για να ανέβει η ποιότητα της εκπαίδευσης;

Κι ακόμη πως δε χρειάζεται να πληρωθούν καλά οι εκπαιδευτικοί για να κάνουν καλά τη δουλειά τους; Δείτε τι γράφουν επί λέξει:

"Ο Οργανισμός διαπίστωσε ότι η αύξηση των κονδυλίων για την Παιδεία βελτιώνει τα αποτελέσματα μόνον κατά 15% αφού, συχνά, μεγάλο μέρος των επιπλέον κονδυλίων ξοδεύεται σε διογκωμένους μισθούς δασκάλων ή, ακόμη χειρότερα, για την πληρωμή χιλιάδων υπαλλήλων που δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε σχολική τάξη.

Η έρευνα αποκαλύπτει ότι η Φινλανδία είναι ένα από τα κράτη που έχουν την καλύτερη σχέση εκπαιδευτικού αποτελέσματος - δαπανών. Τα σχολεία της εξαρτώνται από τη χρηματοδότηση της κυβέρνησης, αλλά χαίρουν τόσο μεγάλης ελευθερίας που κατ ουσίαν είναι ανεξάρτητα.

Επίσης, αν και το αμερικανικό σύστημα εκπαίδευσης στο σύνολό του δεν ανταποκρίνεται σε ποιότητα στα κονδύλια που διατίθενται για την Παιδεία, τα καλύτερα πρότυπα σχολεία (που χρηματοδοτούνται από το Δημόσιο αλλά είναι ουσιαστικά ανεξάρτητα) έδειξαν ότι ακόμη και ένας χαμηλόμισθος αλλά δυναμικός δάσκαλος μπορεί να κάνει τη διαφορά. Εδειξαν, όπως και ο ΟΟΣΑ, πως οι κυβερνήσεις πρέπει να επικεντρώνονται περισσότερο στις μεταρρυθμίσεις και λιγότερο στα κονδύλια εάν θέλουν να πρωτεύουν."

Εμ, είχε δίκιο εκείνος ο παλιός πρόεδρος της ΔΟΕ που είχε πει το αμίμητο:

"Οι εκπαιδευτικοί έχουν και στομάχι... Και μάλιστα ως προς το θρήσκευμα, ανήκει στους ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΟΜΕΝΟΥΣ."

Και συμπληρώνω: "Στους καθολικώς διαμαρτυρόμενους." Ας το λάβουν αυτό υπόψη όσοι προβάλλουν τέτοιες φαιδρές απόψεις. Κι αν πράγματι πιστεύουν πως ένας χαμηλόμισθος αλλά δυναμικός υπάλληλος μπορεί να κάνει τη διαφορά, ας πάνε στα δικά τους αφεντικά και να ζητήσουν περικοπή μισθού. Αλλά μάλλον το αντίθετο συμβαίνει... Συνήθως τέτοιες τακτικές συνοδεύονται από αργύρια προδοσίας και που τριάντα μόνο δεν είναι.

Άκου "διογκωμένους μισθούς"! Βρε σεις, όποιος θέλει ας μου απαντήσει πόσο δίκιο είναι να δουλεύεις 43 χρόνια νηπιαγωγός και να υποχρεώνεσαι να πληρώσεις 8.000 ευρώ για να πάρεις πλήρη σύνταξη! Και δε μιλώ γενικά και αόριστα. Για τη μάνα μου μιλάω. Σαράντα τρία χρόνια νηπιαγωγός και δε δικαιούται με τους νόμους της χώρας μας να πάρει πλήρη σύνταξη!!!

Διογκωμένα είναι μόνο τα ψέματα που μας λέτε. Διογκωμένα και όσα πρέπει να πληρώνουμε. Όλοι μας! Όχι μόνο οι εκπαιδευτικοί. Και άδεια πουκάμισα και ξεφούσκωτες σαμπρέλες όσα προεκλογικά τάζετε στους εργαζόμενους και μετά την απομάκρυνση από την κάλπη τα παίρνετε πίσω και μας αρχίζετε τα δήθεν μου πορίσματα ερευνών και μπλα μπλα. Έρευνες!!! Ας γελάσω... Λες και δεν ξέρουμε για τι έρευνες μιλάτε! Ή λες και χρειάζονται έρευνες για να καταλάβουμε τι σημαίνει για το σχολείο η υποχρηματοδότηση.

Ελάτε στη δική μου τάξη για να σας το πω και αυτό. Σημαίνει σπασμένες καρέκλες για τα παιδάκια μου. Και γρατζουνιές στα τρυφερά τους ποδαράκια. Σημαίνει βαθιά το χέρι στην τσέπη του γονιού για να συμπληρώσει όσα η "δωρεάν" παιδεία δε φτάνει να προσφέρει στο παιδί του. Ξέρετε πόσο έχει πάει ένα τετράδιο; Ξέρετε πόσο κάνει μια σχολική τσάντα; Ξέρετε τι χαράτσι πληρώνει ένας γονιός κάθε Σεπτέμβρη μόνο και μόνο για την έναρξη της χρονιάς;

Και δε μιλάμε για παιδιά λυκείου. Πηγαίνετε σε ένα νηπιαγωγείο. Και ρωτήστε... Πόσα θέλει ένα νήπιο για να πάρει μέρος στις δραστηριότητες του νηπιαγωγείου; Για μαρκαδόρους, για μπλοκ, για πλαστελίνες και και και... Και πόσα παίρνει μεροκάματο ή έρμη μάνα και ο πατέρας; Και πόσοι γονείς είναι άνεργοι; Ή οικονομικοί μετανάστες; Ή πόσα παιδιά με ειδικές ανάγκες στερούνται της απαραίτητης πρόσθετης στήριξης λόγω ελλείψεων προσωπικού;

Ελάτε στο δικό μου σχολείο, στην υποτιθέμενα "καλή" συνοικία της Νέας Σμύρνης, να δείτε πόσες τέτοιες περιπτώσεις έχουμε. Και πέστε μου τι να κάνω όταν το φτωχό παιδί μου λέει "ψέματα" πως δεν το αφήνει ο γονιός να έρθει στη διδακτική επίσκεψη... Και ξέρω, καταλαβαίνω, πως το πραγματικό εμπόδιο είναι τα λεφτά και όχι ο δήθεν αυστηρός γονιός. Ξέρετε πόσο έχει πάει σήμερα το κόστος της επίσκεψης κατά μαθητή; Το λιγότερο 6 ευρώ. Κι αν τα πας σε θέατρο ή παρακολουθήσουν και πρόγραμμα, φτάνει και ξεπερνά τα 10.

Άκου δε χρειάζονται κονδύλια! Έτσι βρε πάτε να διασκεδάσετε τις εντυπώσεις από την έκθεση του ΟΟΣΑ που έβγαλε για μια ακόμη φορά ουραγό την Ελλάδα στη χρηματοδότηση της Παιδείας;

Το άλλο ανέκδοτο με το γάιδαρο του Χότζα, το έχετε υπόψη;

Τα Μικρά Τερατάκια προτείνουν επισκέψεις

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ BLOG ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ

(Τα ΜΙΚΡΑ ΤΕΡΑΤΑΚΙΑ είναι το blog που δημιούργησαν τα παιδιά και η δασκάλα μιας έκτης τάξης ενός δημοτικού σχολείου. Εδώ αναδημοσιεύουμε τις επισκέψεις που έχουν προγραμματίσει για τη φετινή χρονιά με σκοπό να διευκολύνουμε στις επιλογές τους τους συναδέλφους που επισκέπτονται το HOMA EDUCANDUS).

Ναύπλιο. Η πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας

ΕΠΙΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΜΑΘΗΤΕΣ ΕΚΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

1. Ιστορικό Μουσείο: (Παλιά Βουλή) Είναι το σπουδαιότερο μουσείο για το μάθημα της Ιστορίας της φετινής χρονιάς καθώς φιλοξενεί τα κειμήλια από την επανάσταση του '21. Δυστυχώς το site του Μουσείου είναι under Construction δηλαδή υπό κατασκευή. Εκμεταλλευτείτε τους ακόλουθους συνδέσμους για μια πρώτη γνωριμία με το Εθνικό Ιστορικό Μουσείο: ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ (Ηλεκτρονική Εγκυκλοπαίδεια. Στο αριστερό μέρος της σελίδας, στο κουτάκι που λέει ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ, γράψτε τον τίτλο του Μουσείου: Εθνικό Ιστορικό Μουσείο, και μετά πατήστε από κάτω το κουμπάκι που γράφει ΜΕΤΑΒΑΣΗ) ΙΔΡΥΜΑ ΜΕΙΖΟΝΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ. Πατήστε και εδώ, για να γνωρίσετε τους σημαντικότερους σταθμούς της νεώτερης ιστορίας.


2. Βουλή των Ελλήνων: Εδώ θα βρείτε και ειδικό πρόγραμμα για παιδιά. Για να γνωρίσετε τους χώρους του κοινοβουλίου πατήστε εδώ.


3. Ναυτικό μουσείο Πειραιά Παρακολούθηση προγράμματος για τα πλοία του 21.


4. Πολεμικό Μουσείο


5. Μουσείο Γουλανδρή - Γαία


6. Μουσείο Μπενάκη


7. Μουσείο Πολεμικής Αεροπορίας (Τατόι)


8. Θωρηκτό Αβέρωφ


9. Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου - Ναύπλιο (φυλακή Κολοκοτρώνη): Μεγάλη ημερήσια εκδρομή τις τελευταίες ημέρες της σχολικής χρονιάς) Στο σύνδεσμο αυτό θα βρείτε θαυμάσια εικονική περιήγηση στην πόλη του Ναυπλίου. Φορέστε τα ακουστικά σας για να απολαύσετε καλύτερα τον ήχο.
   
   

Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου



Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης στην Αργυρούπολη (Παρακολούθηση προγράμματος)


HELMEPA στο Παλαιό Φάληρο


Επισκέψεις σε κοντινές ακτές στα πλαίσια του προγράμματος της HELMEPA


Πλανητάριο (Μόνο αν υπάρχει διαφορετικό πρόγραμμα από εκείνο που παρακολουθήσαμε πέρυσι.) Εκμεταλλευτείτε το σύνδεσμο για να δείτε πολλά ενδιαφέροντα στοιχεία για τα αστέρια.


Μουσείο Λαυρίου (ορυκτολογικό)


Εφημερίδα Ελευθεροτυπία (Πρόγραμμα για μαθητές - Ενημέρωση από υπεύθυνο δημοσιογράφο για την έντυπη δημοσιογραφία)


Τυπογραφείο Δημοσιογραφικού Οργανισμού Λαμπράκη (Ακαδημία Πλάτωνος)



Παιδικές σκηνές ελευθέρου Θεάτρου (εγκεκριμένων από το ΥΠΕΠΘ για παιδιά Στ΄ Τάξης)


Μέγαρο Μουσικής


Εθνική Πινακοθήκη


Εθνικός Κήπος


Αθλητικές εγκαταστάσεις Αγίου Κοσμά - Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας

(Κάποιες από τις επισκέψεις μπορούν να συνδυαστούν, όπως για παράδειγμα το Ναυτικό Μουσείο με το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας ή το Θωρηκτό Αβέρωφ με τις Αθλητικές εγκαταστάσεις του Αγίου Κοσμά, ενώ ο Εθνικός Κήπος προσφέρεται για όλες τις επισκέψεις στο κέντρο της Αθήνας.)

Χρήσιμες συμβουλές για Εκπαιδευτικούς

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΑΠΟ ΤΟ blog Α-ΤΑΞΙΕΣ

1. ΘΕΜΑ ΠΡΩΤΟ "Βιβλίο Ημερήσιου Ελέγχου"

Στην αρχή κάθε σχολικής χρονιάς ο διευθυντής του σχολείου παραδίδει σε κάθε δάσκαλο το Βιβλίο Ημερήσιου Ελέγχου της τάξης του και του ζητά να το συμπληρώσει με τα απαραίτητα στοιχεία. Συνήθως ως παραπομπή χρησιμοποιείται το αντίστοιχο βιβλίο που τηρούσε ο συνάδελφος της προηγούμενης τάξης.

Δυστυχώς δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο προηγούμενος συνάδελφος έχει πέσει σε αβλεψίες και λάθη. Ή δεν έχει συμπληρώσει όλα τα στοιχεία που ζητά το βιβλίο. Αποτέλεσμα είναι τα βιβλία αυτά να μην έχουν την εμφάνιση που θα έπρεπε και να δημιουργούν ποικίλα προβλήματα στο έργο μας.

Ο καλύτερος τρόπος για να αποφύγουμε τέτοιες καταστάσεις είναι να ζητήσουμε από τους γονείς των μαθητών επιβεβαίωση των στοιχείων. Ιδιαίτερα ως προς τα τηλέφωνα και τις διευθύνσεις τους.

Βεβαίως θα πρέπει να τονίσουμε εδώ κάτι που πολλοί συνάδελφοι αγνοούν: Ο δάσκαλος δε δικαιούται να στέλνει ανακοινώσεις στους γονείς!!! Μόνο ο Διευθυντής του σχολείου έχει αυτό το δικαίωμα και κανονικά πρέπει να τον ενημερώνουμε ακόμη και για το παραμικρό σημείωμα που θα στείλουμε στο σπίτι.

Επίσης, προσοχή χρειάζεται ως προς τα στοιχεία μητρώου και τη νομοθεσία που τα προστατεύει ως ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ. Ο εκπαιδευτικός πρέπει στο σημείο αυτό να είναι ιδιαίτερα προσεκτικός.

Να τονίσουμε επίσης ότι αν και υπάρχει ακόμη σε μερικά βιβλία το πεδίο για το ΘΡΗΣΚΕΥΜΑ του μαθητή, αυτό πλέον ανήκει στα ΕΥΑΙΣΘΗΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ και επομένως δεν το συμπληρώνουμε.

Επιπλέον, προσοχή χρειάζεται στα στοιχεία που θα δηλώσουν οι ίδιοι οι γονείς. Άλλοτε από άγνοια και άλλοτε από σκοπιμότητα, μπορεί να μας δώσουν λάθος στοιχεία για τα παιδιά. Γι' αυτό και χρειάζεται πάντα να γίνεται διασταύρωση με το ΜΗΤΡΩΟ του Σχολείου. Και σε περίπτωση που εντοπίσουμε στοιχεία που δε συμφωνούν, να διερευνούμε ποιο στοιχείο είναι το σωστό. Εκείνο που αναφέρει το Μητρώο ή εκείνο που δηλώνει ο κηδεμόνας.

Και πάλι εδώ θα χρειαστεί να ενημερώσουμε το Διευθυντή του σχολείου όταν προκύψει λάθος εγγραφή στο ΜΗΤΡΩΟ του σχολείου. Υπόψη ότι σε επίσημα βιβλία του Σχολείου δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο το σβήσιμο. Υπάρχει πάγια τακτική που ο Διευθυντής σας θα ακολουθήσει στην περίπτωση αυτή για την αλλαγή των δεδομένων.

Όλα τα παραπάνω αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για μαθητές της έκτης ή για μαθητές που θα πάρουν μεταγραφή. Διότι στις περιπτώσεις αυτές αν τα στοιχεία των μαθητών είναι λάθος, το λάθος θα ακολουθήσει και τα επίσημα έγγραφα που θα εκδοθούν από το σχολείο για την εγγραφή τους στο Γυμνάσιο ή τη μεταγραφή τους σε άλλο σχολείο. Και βέβαια λάθος σε επίσημο έγγραφο δεν επιτρέπεται για κανένα λόγο.

Παλιά, για όλους αυτούς τους λόγους, ζητούσαμε από τους γονείς των μαθητών της έκτης να προσκομίσουν ένα πρόσφατο πιστοποιητικό γέννησης. Τώρα αυτό δεν μπορεί να γίνει... Διότι υπάρχει εγκύκλιος του αρμόδιου υπουργείου που ζητά από τους δημοσίους υπαλλήλους να μην ταλαιπωρούν τους πολίτες και να φροντίζουν υπηρεσιακά να αποκτήσουν τέτοια έγγραφα. Που σημαίνει μια ταλαιπωρία άνευ προηγουμένου για το σχολείο. Την ενημέρωση για το ζήτημα αυτό μου έκαναν πέρυσι στο Γυμνάσιο της περιοχής μας όταν τους πήγα τους τίτλους των μαθητών μας για εγγραφή. Και που μου τόνισαν ότι είναι συχνό φαινόμενο να παίρνουν από τα Δημοτικά τίτλους με ελλιπή στοιχεία ή και λάθος με αποτέλεσμα απίθανη ταλαιπωρία για να βρουν μέσω υπηρεσίας τα σωστά στοιχεία του κάθε μαθητή.

Προσοχή μεγάλη χρειάζεται στο θέμα των αγοριών. Θα πρέπει να τσεκάρετε από το Διευθυντή του σχολείου τι προβλέπει η πρόσφατη νομοθεσία ως προς τον αριθμό που θα συμπληρώσετε στο πεδίο ΑΡΙΘΜΟΣ ΜΗΤΡΩΟΥ ΔΗΜΟΤΟΛΟΓΙΟΥ. Μέχρι πρότινος αυτό που ίσχυε ήταν να συμπληρώνουμε για μεν τα κορίτσια το Δημοτολόγιο για δε τα αγόρια τον αριθμό Μητρώου Αρρένων. Θα πρέπει να ρωτήσετε, το τονίζω αυτό, γιατί μπορεί και να έχουν αλλάξει οι σχετικές οδηγίες.

Ένα άλλο σημαντικό στοιχείο είναι πως στο συγκεκριμένο βιβλίο εκτός της βαθμολογίας, συμπληρώνουμε και τις απουσίες των μαθητών. Κι αυτό το καθήκον μας δεν πρέπει να το υποτιμούμε. Σε περιπτώσεις ανάγκης, μπορεί ο εισαγγελέας να ζητήσει ως επίσημο αποδεικτικό το βιβλίο αυτό προκειμένου να πιστοποιήσει αν ο μαθητής ήταν στην τάξη ή απουσίαζε.

Τέλος, σύμφωνα με τις σχετικές οδηγίες, εκτός της αριθμητικής βαθμολογίας, στο πίσω μέρος του φύλλου, οφείλουμε να συμπληρώνουμε και λεκτική αξιολόγηση του μαθητή.